Ters polarite koruması nasıl çalışır, diyot mu MOSFET mi?
İki yaygın yöntem vardır. Seri Schottky diyot basittir ama üzerinde tipik olarak 0,3-0,4 V düşüm bırakır ve bu düşüm akımla birlikte ısıya dönüşür. P-kanal MOSFET tabanlı koruma aynı akımda yaklaşık 50 mV düşüm yapar; örneğin 20 mΩ RDS(on) ve 2,5 A'de 50 mV. Düşük akımda diyot pratiktir, yüksek akımda MOSFET belirgin şekilde üstündür.
Amaç aynı: besleme uçları ters bağlandığında akımın cihaza girmesini engellemek. Yöntemler maliyet, kayıp ve ısı açısından ayrışır.
Seri Schottky diyot. Akım yalnızca doğru yönde geçer. Bedeli, iletim hâlinde üzerinde kalan gerilimdir: tipik olarak 0,3-0,4 V. Bu düşüm hem besleme gerilimini azaltır hem de akımla çarpılarak ısı üretir. 2,5 A'de yaklaşık 1 W civarı bir kayıp demektir, soğutma gerektirir. Ayrıca 12 V'ta 0,4 V, %3 gerilim düşümü bütçesinin tamamına yakınıdır.
P-kanal MOSFET. Doğru polaritede kanal iletime geçer ve üzerinde yalnızca RDS(on) x I kadar gerilim kalır. 20 mΩ'luk bir MOSFET'te 2,5 A için bu yaklaşık 50 mV'tur, yani diyotun neredeyse onda biri. Isı kaybı da aynı oranda düşer. Karşılığında geçit sürme devresi ve geçit-kaynak gerilimini sınırlayan bir zener gibi birkaç eleman gerekir.
Seçim kuralı:
- Birkaç yüz miliamperlik kontrol devrelerinde diyot yeterli ve en basit çözümdür.
- Amper mertebesindeki sürekli yüklerde MOSFET tercih edilir; gerilim bütçesini ve ısıyı korur.
- Her iki durumda da bu koruma, sigortanın ve aşırı gerilim korumasının yerine geçmez; birlikte kullanılır.
Konunun tamamı: Kurulum, yedeklenebilirlik ve saha sürekliliği