Buat ve bağlantı kutusu içinde ek yapmanın kuralları nedir?
Ek, mümkünse hiç yapılmamalı; zorunluysa erişilebilir bir kutu içinde, kroşe bağlantı veya klemens ile yapılmalıdır. Kutuya giren kablolarda rakor conta çapına uygun olmalı, kullanılmayan delikler kör tapa ile kapatılmalı ve kutu içinde nem birikmemesi için nefes alan ePTFE tapa kullanılmalıdır. Ek noktası yük altında 0,2 V'un altında düşüm vermelidir.
Her ek yeni bir olası arıza noktasıdır. Kaçınılmazsa şu kurallarla riski en aza indirin:
- Erişilebilirlik: ek daima açılabilir bir kutu içinde olsun. Koruge içine gömülmüş, sonradan bulunamayan ek en kötü seçimdir.
- Bağlantı biçimi: titreşimli ortamda kroşe ek kovanı veya vidalı klemens kullanın; çok telli iletkende yüksük takın. Lehimli ek, lehimin bittiği noktada yorularak kırılır.
- Gerilme boşluğu: kutu içinde kablolara pay bırakın ve girişin hemen dışında sabitleyin ki çekme kuvveti klemense binmesin.
- Sızdırmazlık: rakoru kablo çapına uygun seçin, kullanılmayan delikleri kör tapa ile kapatın. Girişleri aşağı bakacak şekilde konumlandırın ve kabloya kutudan önce drip loop verin.
- Kondens: tam sızdırmaz kutu nemi de içeride tutar. Sıcaklık değiştikçe içeri emilen nemli hava soğuyunca yoğuşur. Çözüm, basıncı dengeleyip suyu geçirmeyen ePTFE membranlı nefes alan tapa veya nefes alan rakordur.
- Etiketleme: her damarı işaretleyin; sonraki teşhis süresini belirgin ölçüde kısaltır.
İş bitince ek noktasını yük altında ölçün: 0,2 V altı iyi, 0,5 V üstü kabul edilemez.
Konunun tamamı: Kurulum, yedeklenebilirlik ve saha sürekliliği