Tasarım Sahipliği (Design Ownership)
Tasarım sahipliği, özel geliştirmede şema, kart dosyaları, gömülü yazılım ve dokümantasyonun kime ait olduğunun ve hangi koşullarda kullanılabileceğinin sözleşmede netleştirilmesidir. Bu başlık projenin başında yazılmazsa, ürün başarılı olduğunda tartışma konusuna dönüşür.
Uygulamada birkaç farklı düzenleme görülür ve hepsi meşrudur; önemli olan hangisinin seçildiğinin yazılı olmasıdır.
- Üreticide kalan tasarım: geliştirme üreticiye aittir, müşteri ürünü satın alır. Yedek parça ve destek üretici üzerinden yürür.
- Müşteriye devredilen tasarım: belirlenen kapsam müşteriye devredilir; devrin kaynak dosyaları mı, yalnız üretim çıktılarını mı kapsadığı ayrıca yazılır.
- Karma düzenleme: uygulamaya özel bölüm müşteriye, üreticinin daha önce geliştirdiği ortak altyapı üreticide kalır. Endüstriyel projelerde en sık karşılaşılan biçimdir.
Sözleşmede ayrıca şunlar netleşmelidir: gömülü yazılımın kaynak kodunun paylaşılıp paylaşılmayacağı, tasarımın başka müşterilere sunulup sunulamayacağı, münhasırlık varsa kapsamı ve süresi, kalıp gibi üretim aparatlarının sahipliği. Bu maddeler teknik değil ticari kararlardır ve teklif aşamasında konuşulur.
Bu terimin kullanıldığı bağlam: Hizmetlerimiz