Akü İç Direnci (Internal Resistance)
Akünün kendi içindeki plaka, elektrolit ve bağlantı dirençlerinin toplamıdır. Miliohm mertebesindedir ve çekilen akımla çarpılarak terminal geriliminde bir düşüş üretir. Yaşlanan veya soğuyan akülerde artar; yük altında gerilim çökmesinin temel nedenidir.
İç direnç, akünün ideal bir gerilim kaynağı olmadığını gösteren büyüklüktür. Terminal gerilimi, boştaki gerilimden akım × iç direnç kadar düşer. 12 V bir akünün iç direnci 10 mΩ ise, 50 A çekildiğinde terminalde yaklaşık 0,5 V kayıp görünür.
Bu direnç üç şeyle büyür: yaşlanma, düşük şarj durumu ve düşük sıcaklık. Bu yüzden yarı boş ve soğuk bir akü, tam dolu ve ılık hâline göre aynı yükte belirgin biçimde daha fazla gerilim düşürür. Sülfatlaşmış plakalar da direnci kalıcı olarak yükseltir.
Sahada bunun en görünür karşılığı motorlu yüklerdir. KTS200 ayakları bir DC motorla çalışır ve DC motorun torku uygulanan gerilimle orantılıdır. Akü iç direnci yüksekse hareket başlarken gerilim çöker, ayaklar yavaşlar, ağır yükte hiç hareket etmeyebilir. Ayakların yavaşladığı şikâyetlerinde önce akünün şarj durumu ve terminal geriliminin yük altındaki davranışı ölçülür.
Bu terimin kullanıldığı bağlam: Karavan otomatik terazileme rehberi